نشانه ی روز :

سوال 55 قدم چهار / آیا مسائلی را در مورد خود کشف کرده ام (شاید در ترازنامه قبلی) که از آن راضی نباشم و به همین خاطر سعی کنم که آنرا بیش از حد جبران نمایم؟ (برای مثال، ممکن است کشف کرده باشم که به کسی دیگر زیاده از حد وابسته هستم، و حال برای جبران آن سعی کنم بیش از حد خود کفا باشم.) توضیح دهید.

خوب در یک کلام بگم سوال چی میگه : سوال میگه بابا ترازنامه نویس ، بابا بهبودی قشنگ ، بپا جوگیر نشی از اونور بوم بیافتی و تصمیم بگیری یک شبه بشی سلطان اصلاح روابط !شروع کنی به افراط و تفریط که اینم خودش بیماریه !

آره دوست خوبم ، مگه بیماری ما بیماری افراط و تفریط نیست ؟! اگه جوگیر بشیم و بخوایم عجله کنیم (عجله هم که کار شیطونه ) و بخوایم با زیاده روی و خود محوری و یه جورایی افراطی مشکلات روابطمون که در این سوالات فهمیدیم رو حل کنیم خودش باعث بوجود اومدن خسارت های جدید میشه . مشکلات ما همونطور که آرام آرام به وجود آمد ، آرام آرام هم از بین میرن … یادمون باشه بی مشورت نباید جوگیر بشیم و کاری بکنیم (وقت جبران خسارت و اصلاح هم در طول قدمها میرسه اگه صبور باشیم ) . وظیفه ی امروز ما اینه که سعی کنیم اشتباهات جدید نکنیم و از آگاهی بدست آمده از ترازنامه ها استفاده کنیم و اشتباهات قدیمی رو تکرار نکنیم ! اصلاح کم کم و اتوماتیک در طول بهبودی اتفاق می افته …

بارها پیش میاد که در طول قدمها دلمون می خواد فوری همه چیز رو درست کنیم ، این کاملا قابل درکه ، اما فرایند بودن بهبودی رو نباید یادمون بره …

یادتونه گفتیم افراط و زیاده روی در هر چیزی میشه نقص ! ترسناکه ، ولی رفتارهای از روی بهبودی و رفتارهای خوب هم اگه افراطی بشه ، خودش میشه ابزار بیماری … مثلا من برای جبران خسارت برم همه ی زندگیم رو ول کنم و برم توجه و محبت کردن به یه رابطه … اینطوری هم اون رابطه وحشت میکنه که انگار ما رو جن زده و فراری میشه ، هم باقی زندگی از دستم خارج میشه !

یا یه رابطه ای که یه ذره اشتباه بوده و مثلا داشتم زیادی محبت می کردم رو جوگیر میشم و شروع میکنم به بی محلی ! آخه مگه عادی بودن چشه ، که من انقدر جوگیر میشم (همش تقصیر بیماریه … )

این درک رو خیلی طولانی نکنم دیگه ، عزیز من جوگیر نشیم ، اروم بگیریم و با مشورت راهنمامون اگه قراره تغییری در روابط بدیم انجام بدیم …

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.